Kim bilir kaç nesil geldi, kaç nesil geçti bu dünyadan?

Kim bilir her biri nerelerden geldi ve kim bilir nereye gitti bunca insan?

İnsan düşündükçe kafayı yer vallahi. Düşünsenize milyonlarca yıllık sirkülasyon...

Dünyada bezmiştir ama n'apsın?

Düşünsenize kaç milyar insan, kaç milyar birbirine benzemeyen ruh

Her biri birbirinden farklı milyarlarca yüz

Gözlerde milyarlarca farklı anlam

Milyarlarca değişik ruh hali

Sevginin sayısız derecesi

İhanetin de

Öfkenin de

Merhametin de

Aşkın da...

Hele aşk, o bile ne kılıklara girmiştir binlerce yıldır bunca insan elinde. Kendi bile şaşmıştır buna eminim; “Bu ben miyim? ‘aşk’ dedilerdi adıma ama böyle miyim ben yaa? ” diye sormaktan kafayı sıyırmıştır kesin

Tamam aşkın tek bir tarifi yok da, bu kadar insanın keyfiyetine bırakılmamalı değil mi efendim : )

Yorum yorum nereye kadar?

İşin cılkını çıkarmakda bizim türün üstüne tanımam...

“Hadi sen tarif et de görelim” diyebilirsiniz tabi de

Susma hakkımı sonuna kadar kullanırım ben de bu durumda. Neme lazım, tehlikeli sular bunlar. Oraya buraya çekiştirilmek istemem : )

Ne anlatıyordum konu nerden aşka geldi durup dururken?

Neyse efendim; bir insan bile dünyayı değiştirebilir düşünsenize..

Bir deli çıkar ve yerle yeksan edebilir dünyayı

Ya da bir dahi çıkar cennete çevirir her yeri

İşte böyle ince bir çizgide yol alır koca dünya

Onun da çilesi bu aslında, seçemez ki kimler konaklayacak üstünde...

Hırlısı var, hırsızı var, akıllısı var, delisi var

Demem o ki ne ararsan var...

O da ne yapsın? Her önüne gelen belli bir süre kalıyor mecburen, seçme şansı yok, düzen böyle...

Gelenlerin kimi karın tokluğuna

Kimi fiks menü

Kimi her şey dahil

Kimi aç biilaç

Kimi de sınırsız yaşayıp sonra da olduğu gibi, bırakıp çekip gidiyor buralardan

Gidenlerin pisliklerini temizlemek te kalanlara düşüyor hep...

Ve hepsinin öyle ya da böyle kah anlaşarak, kah kavga ederek aynı zaman diliminde her dakika hır gür çıkmadan yaşaması bile bir mucize aslında. Arada kopuyor pandomima da ama öyle böyle idare ediyor görmüş geçirmiş dünya işte..

Ama günün birinde tepesi bir atacak var ya; kimse o güne kalmasın yanar alimallah...