En baştan söyleyeyim de başıma iş almayayım;

Bu yazıda adı geçen kişi ve kurumların : ) anlatılanlarla hiç bir ilişkisi yoktur..

Yoksa parça pinçik ederler beni neme lazım, ben böyle gireyim de mevzuya…

Geçen pazar salmışım kendimi yatakta;

Yarı uyur yarı uyanık bi vaziyette, bir o yana bir bu yana miskin miskin dönüp duruyorum;

Kalksam mı, kalkmasam mı

Uyusam mı, uyansam mı diye karalar bağlamışken

Kızım sabahın köründe bağrış çağrış “babişşş babalar günün kutlu olsun” diye dans ede ede daldı odaya…

Her gün öğlende uyanan kızım : ) o sabah kargalar kahvaltı etmeden uyanmıştı her ne hikmetse…

Ayrıca bana ‘babiş’ demesi de asabımı bozan bir mevzu ama burada ‘es’ geçiyorum, bu bizim iç işimiz : )

Anlayacağınız bi telaşla fırladım yataktan sersem sepet…

Sorgusuz sualsiz tebrikleri gururla : ) kabul ettikten hemen sonra, telefona sarılıp babamın gününü kutlamaya giriştim…

Tabii efendim bu arada benim hamarat kızım, yememiş içmemiş, hemencecik amcasının gününü kutlamış alelacele…

Ben babamla konuşurken telefonum harıl harıl ‘biri arıyor’ sinyali veriyor sürekli

Hem de ne sinyal.. Dur durak bilmiyor…

Kızımdan müjdeli kutlamayı alan kardeşim de, “aman geç olmadan abimin de gününü kutlayayım” diye, beni arıyormuş bu arada;

“Abi ya bugün babalar günüymüş Çiğdem aradı şimdi. Babamı aradın mı? Gitmek lazım nasıl atladık biz” diye telaş içinde..

Bizim küçük velet Ege de yarım yamalak Türkçesiyle avaz avaz “amcaa amcaa “ diye arada bir karışıyor bu kutlamalara…

Yani hepimizde bi telaş bi telaş sormayın gitsin..

Nasıl olmasın ki; hediyeler alınmamış, program yapılmamış…

İki ayağımız bir pabuçta;

Kahvaltı için mi toplansak, yemeğe mi gitsek, yoksa babamıza sürpriz mi yapsak derdindeyiz cümbür cemaat...

Hayır bakıyorum etrafa, haddinden fazla sessiz…

Hoş anormal bi durum yok yani, ondan anlamadık biraz da : )

Analar gününde yer, gök yıkılan dünya, bizim günümüz olunca derinnn bir sessizliğe gömülüyor ya her sene malumunuz…

Her şey normal yani : )

Ne televizyonlar ne gazetelerde mevzu ile ilgili bir bahis yok “eee tamam diyoruz biz de.. O gün, bugün demek ki : )”

Sonra sonra baktım, etraf hakikaten pek sessiz;

Yani her şey normal gibi de, sanki bu kadarı ‘yeni normal’ gibi bi garip : )

Oluyordu bir miktar sessizlik ama, bu sefer hani yaprak kımıldamıyor cinsinden…

Tam kapıdan çıkıcaz, kıllandım “bi bakim” dedim içimden internete…

Düşünün yani o kadar bihaber bırakmışlar ki biz garip babaları günümüzden, tarihini bile hatırlayamıyoruz

“Olsa olsa” diye el yordamı ile işte anca…

Hadi biz babalar tevazu gösterip takip etmiyor havasında olabiliriz de

Bizim kızın bu halleri, daha sonra ifadesi alınmalık bi vaziyet anlayacağınız

Hesabı sorulacaktır mutlaka, biz o kadar saçımızı süpürge edelim : ) onun yaptığına bakın…

Hadi anladık cennet anaların ayağı altında

Hadi anladık haklarını ödeyemeyiz tamam falan da

Bu kadar da görmezden gelinmez ki canım;

Adımız üzerinde babayız biz ‘BABA’

Baba yani; boru değil…

Hadi Analar gününde dünya yer yerinden oynuyor

Tamam gözümüz yok oynasın, bi şi demiyoruz

Yakışmaz bize laf söylemek de

Ama kardeşim bizim günümüzde de acıcık kıpırdayıversin dünya yerinden bi zahmet, n’olur ki…

Ama yok bacım, gıdım oynamıyor yerinden…

Heyyy babalar;

Bu düzen böyle gitmez

Bu orantısız yaklaşımı hepimizin ‘kınım kınım’ kınaması lazım…

Lütfen daha fazla gecikmeden

Örgütlenip bu günden itibaren ayağa kalkalım

Dururuz biraz ayakta de mi? : )

Direnelim olduğu kadar işte…

“Bi deneyelim” diyorum yani, ne zararı var? : )

Sesimizi çıkaralım artık ne kadar bağırabilirsek : )

Ve önümüzdeki pazar hanyayı konyayı gösterelim, gözü kör olasıca şu dünyaya;

Neymiş ‘Babalar Günü’ dost düşman anlasın…

Beceremezsek iskele babasından beter oluruz valla…

Amannn oldu oldu, olmadı ‘kısır günü’ yaparız…

Sefamız olsun : )