Onun şarkıları ile yaşadım gençliğimi

Bütün aşklarımı

Onun sözleri ile ağladım

Onun şarkıları ile karalar bağladım

Onun şarkıları ile kendimi büyüttüm

Onun şarkıları ile içimdeki isyanları öğüttüm

Hepimiz onun sözleri ile aşklarımızı ilan ettik

Onun müziği ile ihanetlere dayandık

Vurulduk sırtımızdan ama hep onun şarkılarına sarıldık

Yerle yeksan olduk ama  onun sözleri ile ayağa kalktık

Onla kanat çırptık mavilere

Ağladık yaa onunla dahası var mı?

Çılgınlar gibi dans ettik yağmurlarda...

Ada vapuruna bindik yandan çarklı; gidemediğimiz diyarlara gittik

Gözlerimizde yaş kalmadı ama “ağlamak güzeldir” deyip teselli bulduk

Yüreğimizden vurup gidene “geri dön” diye haykırdık

“Kusura bakma, iş işten geçti” deyip meydan okuduk

“Git” diye haykırırken vazgeçtim “gitmee” diye yalvardık

“Yeter ki onursuz olmasın aşk” dedik ama yıllar sonra “onursuz da olabilir” dedik aşkımıza yenilip, çark ettik.. Kime ne?

“Ben de yoluma giderim” deyip cümle aleme rest çektik...

“Dört günlük bir şey” dedik

“Yaşandı ve bitti” dedik

Ama “ben kimseden gidemem gitmem” diye de haykırdık

“Adı bende saklı” diye ne yasak aşklar gömdük içimize

“Seni kimler aldı” diye karalar bağladık

“Salla salla” diye fora ettik gül memeleri de; utanmadık

“Şinanay da yavrum şinanay” la kurtlarımızı döktük

Kısacası yaşadık biz onun şarkıları ile be

Yalan mı?

Herkes hata yapar

Hangimiz yapmadık ki?

Hayat ders verir herkese

Hayat öğretir

İnsandır beşer şaşar

O da insan...

Ona kızıp ona söylenenleri içimize sindirir susarsak nerde kalır insanlığımız?

İki çift lafı bir araya getiremeyenler şimdi onu o kıymetli dilinden, beyninden vurmaya kalkıyorlar ne acı...

O insandır

O kadındır

O becerip de dile getiremediğimiz duygularımızın en büyük ozanıdır

O bizdir...

Sensin minik cahil..

Sen şarkılarını söyle

Sen ağlama

Şahane bir şeydir yaşamak;

Bunlara inat yaşa gitsin...