mucize doktor...

Hayat bir mucize inanırım

Ve o ‘mucize’ insanlarla uzun yıllar önce tanıştım

Bir ilkbahar sabahı...

Hayat bir sınav aynı zamanda;

Adil mi?

Değil

Ona da inanırım...

Herkesin bir sınavı olduğunu da düşünürüm

Ya da yürümek zorunda olduğu bir yolu;

Kah dikenlerle dolu; kan revan

Ya da güllerle bezeli; rengarenk

Zaman zaman da kurşuni...

Hiç bilmezdim hikayelerini

Anlattılar dinledim

Dinledikçe şaşırdım

Şaşırdıkça anlatılanlara, yaşadıklarına

Daha çok dinledim...

Ve karar verdim;

Bir ‘gönüllü’ olarak

Onlarla beraber yürümeye...

Yürümek dediysem kıyısından, köşesinden anca işte...

Sadece yanlarında olduğunuzu bilmeleri bile

‘Göz ucuyla’ bile olsa, onlarla beraber baktığınızı görmeleri bile

O kadar kıymetli ki bu ‘özel’ insanlar için...

Yoksa sizin yaptığınız devede kulak bile değil

Bu zor mücadele içinde...

Sadece ‘anlık’ bile olsa onlarla olmanız

Onları anlamaya çalışmanız

Zaman zaman bir çay içimi beraber ‘nefes’ almanız bile çok kıymetli

Bu ‘güzel’ insanlar için...

Tanıştığım, gönüllerine dokunduğum o günden beri

Az ya da çok hep yanlarında olmaya gayret gösterdim...

Ve hayatımın en zor anlarında;

Yeniden taze bir nefes almayı

Hayata sıkı sıkı sarılmayı

Sendelediğimde yeniden başlamayı

Hiç ve de asla pes etmemeyi

Yeni gelecek günün, hep yeniden doğduğum ilk gün olacağını

Kararsa da gün, güneşin yeniden daha coşkulu doğacağını

Hep onlardan, bu ‘mucize’ insanlardan öğrendim...

Ve hep şükrettim hayata;

Aldığım nefese

Yaşadıklarıma

Sağlığa...

Kendi hikayelerimizle o kadar meşgulüz ki

Kendi hayatlarımıza o kadar gereksiz anlamlar yüklüyoruz ki;

Başka hayatlar

Başka hikayeler gözümüzden kaçıveriyor...

Ne istediğini

Ne düşündüğünü

Anlık ne tepki vereceğini kestiremediğiniz insanlarla bir ömrü geçirmek

Ne büyük sabır

Ne büyük özveri gerektiriyor

Ancak ucundan, kıyısından yaşamlarına dokununca anlıyorsunuz...

Düşünsenize;

Hiç bir özeliniz yok

Hiç bir rutininiz yok.

Hiç kendinize ayıracak ‘keyif’ zamanlarınız yok...

Hep başkası için yaşıyorsunuz

Ve hiç bir karşılık beklemeden...

Ve biliyorsunuz

Ve korkuyorsunuz

Siz olmadan ‘O’ ne yapacak

Sizsiz ona ne olacak?

Bütün bir hayatı bu huzursuzlukla yaşamak

Ne kadar zor bir kabulleniş

Ne kadar çetin bir mücadele

Ve sonu gelmeyen bir yolculuk...

Tamamen iyileşme imkanı olmayan birisi ile

Onun göz bebeklerine bakarak

Ne istediğini

Ne hissettiğini

Acılarını

Sevinçlerini anlamaya çalışarak

İnişlerle, çıkışlarla

Ama hep büyük bir mücadele ile süren koca bir ömür...

Hayatınızı paylaştığınız diğer özel insanları bile

An gelip göz ardı etmek

Onların sorunlarına

Onların sevinçlerine, heyecanlarına yeterince ortak olamamak

Onlara gereken özeni göstermeden

Hayatını bu özel meleklere adamak

Ne fedakarlık isteyen bir özveri..

Karşılık beklemeden sevmek

İşte tam da bu...

Canınız istediğinde bir seyahate çıkamamak

Şöyle felekten bir gün çalmak isteyip te yapamamak

Hayatı kendinize göre kuramamak

Her gün dakika dakika değişen bir iklimde yaşamak

Ve bunun bitmeyeceğini bile bile sürdürmek

Bunları ancak yaşayanlar bilir...

‘Mucize Doktor’ herkesin hayatına dokundu

Büyük bir iş başardı

Çoğumuz onun sayesinde yeni tanıştık;

Bu özel

Bu güzel insanlarla...

Onlara çok büyük bir teşekkür borçluyuz;

Bize hayatın ne kadar değerli

Ne ‘mucize’ olduğunu hatırlattıkları için...

....................................................................................................................

Öğretmen bir gün bu özel çocuklara büyük ATATÜRK’ ü anlatmış ve “O içimizde yaşıyor” diyerek anlatımını bitirmiş.. Bir kaç gün sonra velilerden biri telaşla öğretmenin yanına gelmiş ve “hocam, Ali bir kaç gündür su bile içmiyor, çok endişeliyim lütfen siz de bir konuşur musunuz? “ demiş. Öğretmen Ali’ yi yanına çağırarak “oğlum neden su bile içmiyorsun? Annen çok üzülüyor ” demiş. Ali de güçlükle kelimeleri toparlayarak “ama O içimizde yaşıyor dediniz. Ben de o ölmesin, ona bir şey olmasın diye su bile içmiyorum” diye cevap vermiş...

....................................................................................................................

Hayatı bize anlamlı kılan işte bu ‘naif’ ve ‘mucize’ insanları

Ve zorlu hikayeleri olan bu ‘özel’ aileleri sevgiyle kucaklıyorum...

Yaşamlarını katlanabilir kılmak

Ve engelsiz bir dünya için

İnsanların zihinlerindeki engelleri de kaldırmaları en büyük dileğimdir...

YORUM EKLE